Umbrië blog | Cinghiale in umido

Afgelopen weekend had ik gasten voor het avondeten en wat het altijd goed doet is “Cinghiale in umido”, wild zwijn op de lokale wijze klaar gemaakt. Nu denk je natuurlijk: “Wild zwijn? Waar haal je dat vandaan?”. Daar worden we mee dood gegooid, kun je bijna zeggen. Er wordt hier in deze maanden op wilde zwijnen gejaagd. Daar heeft Willemijn indertijd wel eens over geschreven. Een kennis van ons is de leider van zo’n groep jagers en we krijgen te pas en te onpas wild zwijn van hem. Gelukkig al keurig schoon gemaakt en in nette kleinere stukjes gesneden. 

cinghiale1
Ik heb ooit van een buurvrouw het recept gekregen om dit klaar te maken. Nu zijn er vele variaties mogelijk en heb ook ik mijn eigen smaak toegevoegd. Ik deel het graag met jullie, mocht je eens iets heel typisch Umbrisch willen klaar maken.
Om te beginnen maak ik 24 uur van te voren een marinade van bleekselderij, wortel en ui in grove stukken gesneden. Peterselie en ander kruiden uit de tuin (rozemarijn, laurier, salie, oregano), grof zout, scherp pepertje of peperkorrels, een aantal tenen knoflook. Hoeveelheden naar eigen inzicht. Ik ben best overdadig hiermee en voeg ook nog gember, kruidnagels en azijn toe, balsamico of rode wijnazijn. Deze laatste ingrediënten zijn mijn eigen verzinsels omdat ik vind dat het een lekkere smaak toevoegt. De stukjes vlees meng ik met dit alles en vervolgens gaat er rode wijn bij. Hiervoor kies ik meestal een goedkoop wijntje, een dure wijn kun je beter bewaren om bij het gerecht te drinken. Alle ingrediënten komen helemaal in de wijn te staan.

cinghiale2
24 uur later, ongeveer 2 uur voor opdienen, haal ik het vlees uit de marinade en bak het even om in een ruime pan met een ui en een boullion blokje. De marinade zeef ik en de wijn zonder de andere ingredienten voeg ik toe aan het aangebakken vlees. Niet alle wijn tegelijk, als het vlees gaar stooft, voeg ik mee en mee de wijn toe zodat het niet droog staat. Zo nodig voeg ik water toe, mocht de wijn niet toereikend zijn. Ongeveer een half uur voor het einde van de kooktijd (2 uur circa) voeg ik gepelde tomaten toe en zwarte olijven in kleine stukjes gesneden. Nog even laten pruttelen en als het vlees van het bot valt (sommige stukjes hebben nog een knook) is het gaar. Je kunt natuurlijk ook gewoon even proeven of het vlees lekker mals is.

cinghiale4
cinghiale3
Ik dien dit altijd op met aardappel puré. Dit keer had ik de aardappels samen met wat broccoli laten koken, vandaar de kleur. Italianen eten dit vaak eenvoudigweg met brood en eventueel een bijgerecht. 

cinghiale5

Buon appetito!

 
 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.